Ook de Nederlandse situatie is in kaart gebracht en zijn de volgende knelpunten en aanbevelingen gemaakt voor beter pijnmanagement:
Knelpunten |
Aanbeveling |
Pijn is geen prioriteit in zorg en beleid
|
PIJN TOT PRIORITEIT MAKEN
- De European Federation of IASP Chapters (EFIC) stelt dat pijn een ziekte is in zijn eigen recht; chronische pijn moet dan ook als diagnose opgenomen worden in de ICD. Omdat pijn door zorgverleners niet gezien wordt als een ziekte op zich maar als symptoom, wordt er geen of onvoldoende aandacht besteed aan de behandeling van pijn.
- De sociaal- en gezondheidseconomische kosten van patienten met chronische pijn zijn hoog.
|
Een multidisciplinaire aanpak en coördinatie tussen behandelaren ontbreekt |
MULTIDISCIPLINAIRE AANPAK OPTIMALISEREN
- Chronische pijn raakt zowel de eerste als de tweede lijn. Ook het traject van doorverwijzen is niet duidelijk; wie is immers de ‘eigenaar’ van de pijn?
- Er moeten multidisciplinaire richtlijnen en zorgpaden chronische pijn komen met een groot draagvlak in de eerste lijn.
|
Er is te weinig kennis over chronische pijn bij zowel zorgverleners als bij patiënten.
|
EDUCATIE
- Zorgverleners moeten goed in staan om onderscheid te maken tussen de verschillende soorten pijn, zodat ze hun behandeling daarop af kunnen stemmen.
- Bij chronische pijn zijn naast pijn ook functionaliteit en kwaliteit van leven (o.a. stemming en slaappatroon) belangrijke parameters om de pijn te beschrijven.
- Het is belangrijk dat zelfmanagement van chronische pijnpatiënten gestimuleerd wordt.
|